Odległość planet zewnętrznych od Słońca, część I

Nieodłączną częścią analizy godności przygodnej/akcydentalnej planety, a zatem jej siły do działania, jest sprawdzenie położenia analizowanej planety w stosunku do Słońca. Ta nieco zapomniana we współczesnej astrologii procedura miała różne oblicza w różnych okresach praktykowania astrologii tradycyjnej. Pewną trudność sprawia zawiła nomenklatura, ponieważ nie została ona na przestrzeni wieków jednoznacznie usystematyzowana. Z tego powodu „orientalny”, „wschodni” i „poranny” mogą być traktowane jako bliskoznaczne lub synonimiczne; podobnie „okcydentalny”, „zachodni” i „wieczorny”. Osobiście przyjąłem terminologię zaproponowaną przez tłumacza Czworoksięgu Ptolemeusza, stąd „poranny” i „wieczorny” dotyczą w moich artykułach położenia względem Słońca, zaś „wschodni” i „zachodni” na ogół położenia względem osi horoskopu. Wyraz „orientalny” stosuję, gdy chcę zachować wierność przekładu angielskich tekstów (ang. oriental, occidental) lub gdy autor nie precyzuje, czy ma na myśli położenie względem Słońca czy osi.

Ćwiartki horoskopu. K. Ptolemeusz, Czworoksiąg, tłum. G. Muszyński, s. 75

Ćwiartki horoskopu.
Na podstawie: K. Ptolemeusz, Czworoksiąg, tłum. G. Muszyński, s. 75

William Lilly przy opisie Słońca komentuje, że „wszystkie inne planety są orientalne [ang. oriental; tutaj: poranne] kiedy wschodzą lub ukazują się przed nim o poranku; okcydentalne [ang. occidental; tutaj: wieczorne], kiedy widoczne powyżej ziemi po jego zachodzie” [Christian Astrology, s. 70]. Tak określone położenie każdej z planet wobec Słońca brał pod uwagę w trakcie procedury obliczania godności przygodnej planety. Saturn, Jowisz i Mars w położeniu porannym otrzymywały 2 punkty, zaś w położeniu wieczornym traciły 2 punkty. Planety wewnętrzne–Wenus i Merkury–otrzymywały dwa punkty za położenie wieczorne, zaś w położeniu porannym traciły dwa punkty.

Na podstawie: W. Lilly, Christian Astrology, s. 115

Na podstawie: W. Lilly, Christian Astrology, s. 115

Dla pełnego obrazu sytuacji należy sobie uświadomić, że punktowany ruch prosty (versus retrogradacja) i szybki (versus wolny) także zależą od położenia planety wobec Słońca. W ten sposób planeta w optymalnym położeniu wobec Słońca może w systemie Lilly’ego otrzymać aż 13 punktów! To zdecydowanie więcej niż za nawet najlepsze położenie horoskopowe (planety w domach I i X otrzymują po 5 punktów).

Poza arytmetycznie obliczaną godnością planety, położenie poranne i wieczorne wobec Słońca miało nadawać lub modyfikować pewne znaczenia planet. Zdaniem wielu astrologów, w tym Williama Lilly’ego, położenie planet wobec Słońca odgrywa szalenie istotną funkcję przy określaniu temperamentu właściciela horoskopu. Ciekawą koncepcję, niestety rzadko eksplorowaną przez współczesnych astrologów, zaproponował Michael R. Meyer. Opisał zupełnie różne znaczenia Wenus i Merkurego w zależności od ich położenia wobec Słońca.  Przypisuje on też szczególne znaczenie porannej planecie będącej najbliżej Słońca.

Czy temat został już wyczerpany? Absolutnie nie!

W kolejnym wpisie zaprezentuję koncepcję Bonattiego, który w zdecydowanie bardziej drobiazgowy sposób oceniał kondycję planet zewnętrznych w zależności od ich odległości kątowej od Słońca.

Reklamy

8 thoughts on “Odległość planet zewnętrznych od Słońca, część I

  1. Witam 🙂
    Czy moglbys podac, jaki rozdzal omawiany jest na str. 75 Czworoksiegu? Nie mam dostepu do tej wersji, a cos mi nie pasuje w tym rysunku.

    pozdrawiam
    B.

  2. Mam wydanie książki K. Ptolemeusz, Czworoksiąg, tłum. G. Muszyński , rok wydania 2012 wydanie 1 , na str. 75 nie ma rysunku z podziałem na ćwiartki horoskopowe.
    Czy ten podział na ćwiartki związany jest z tym ,że od ASC do MC Słońce wschodzi ,od MC do DSC Słońce zachodzi, Od DSC do IC .

  3. Mam wydanie książki K. Ptolemeusz, Czworoksiąg, tłum. G. Muszyński , rok wydania 2012 wydanie 1 , na str. 75 nie ma rysunku z podziałem na ćwiartki horoskopowe.
    Czy ten podział na ćwiartki związany jest z tym ,że od ASC do MC Słońce wschodzi ,od MC do DSC Słońce zachodzi,

    • Korzystamy z tego samego tłumaczenia. Schematu tam nie ma, stworzyłem go na podstawie tekstu ze strony 75: „Ich [płeć] zależy także od położenia względem horyzontu: w układach od wschodu do środka nieba i od zachodu do dna nieba — jako wschodnich — nabierają cech męskich, a w pozostałych ćwiartkach [nieba] – jako zachodnich — nabierają cech żeńskich”. Ptolemeusz nie jest wyjątkiem z takim rozumieniem ćwiartek horoskopu; bez zmian taka klasyfikacja powtarzana jest w pozostałych tradycyjnych traktatach astrologicznych.

  4. Witam
    jakos nie moge sie zgodzic z tym, ze ta klasyfikacja (wschodnia, zachodnia, wschodnia, zachodnia) byla powtarzana bez zmian.
    A. ibn Ezra w Abraham Ibn Ezra on Nativities and Continuous Horoscopy na str 367

    https://books.google.de/books?id=fbBAAQAAQBAJ&pg=PA455&dq=dorotheus+of+sidon+masculin&hl=de&sa=X&ved=0CDEQ6AEwAmoVChMIm-e-k6XiyAIVau9yCh3EcAnU#v=snippet&q=%20masculine&f=false

    pisze o wschodniej cwiartce (meska), poludniowej(zenska), zachodniej (meska) i polnocnej (zenska)

    Pozdrawiam
    B.

    • Dzięki za komentarz!
      Masz rację, trochę się zapędziłem. W podziałach horoskopu na ćwiartki związane z czterema stronami świata, nie sposób się nie zgodzić. Niemniej, w tekstach ten podział stosowany jest zwykle w początkowych rozdziałach, bo jest mało praktyczny (zgubione rzeczy, planowanie podróży itp.). Zauważyłem, że częstszy jest ten, który zobrazowałem na podstawie Ptolemeusza, a który u A. ibn Ezry reprezentuje podział na męskie i żeńskie ćwiartki (s. 295). Dla przykładu, Bonatti w pierwszych trzech traktatach, czysto teoretycznych, także podaje taki podział, jaki znalazłaś u A. ibn Ezry, ale kiedy przychodzi do praktyki, już o nim „zapomina” i każdą planetę będącą sygnifikatorem ciała lub sygnifikatorem duszy prezentuje najpierw jako „oriental in the world and from the Sun” (wschodnią i poranną) a następnie jako „occidental in the world and the Sun” (zachodnią i wieczorną). Co ciekawe, polski przekład Ptolemeusza wyraźnie sugeruje, że podobne rozróżnienie znaczenia planet Ptolemeusz przeprowadzał wyłącznie w zależności od położenia w ćwiartkach wschodnich i zachodnich horoskopu, zaś późniejsi astrolodzy, np. W. Lilly, wyłącznie od położenia względem Słońca. Generalnie rzecz ujmując, położenie względem Słońca jest zdecydowanie częściej przywoływane w tekstach niż to względem osi horoskopu, więc tym drugim mało się przejmuję i niezwykle rzadko uwzględniam w analizach.

  5. Pingback: Odległość planet zewnętrznych od Słońca, część II | Pod nieboskłonem

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s